دشمنان اسرائيل، دشمنی با اسرائيل، يادداشت هايی برای اسرائيل (قسمت اول)، نيما راشدان

دنيای ما - دنيای انتخاب آزاد است، می توانيم کنار مايک زوکربرگ، آن که نرم افزار می نويسد، کار می آفريند، خالق هنر، موسيقی و سينماست، بايستيم، می توانيم کنار دکتر و محققی که برای نجات جان بيماران تلاش می کند بياستيم، می توانيم کنار ملت اسرائيل که ميليون ها دلار هزينه مداوای بمب گذاران ناموفق انتحاری حماس را می پردازند بياستيم. البته می توانيم کنار حسن نصرالله، خالد مشعل، اسامه بن لادن و محمود احمدی نژاد بياستيم

تبليغات خبرنامه گويا	advertisement@gooya.com

nima.rashedan@gmail.com

روز پنجم ماه مارس سال جاری، پنج هزار تظاهرکننده افغان به خيابانها ريختند تا انزجار خود را از دو کشور هلند و اسرائيل، با آتش زدن پرچم اسرائيل و تقاضا برای اخراج سربازان هلند و دانمارک از افغانستان به نمايش گذارند.(۱)
شما بهتر از من می توانيد، سر و شکل اين تظاهرکنندگان خشمگين را تصور کنيد: قبای بلند پشتو، مويی پريشان و پر از خار و خاشاک. پاهای برهنه و ترک خورده، برگ ناس در دهانی بی دندان، رگهای برافروخته گردن و شعار مرگ بر اسرائيل، مرگ بر هلند.
آدمهايی که آنجا عليه اسرائيل شعار می دادند، از هر کدامشان که سوال کنی، می گويد که چند کودک نازنينش را به دست خود در خاک کرده بخاطر فقر، بيماری و ناداری.
آدمهايی که آنجا می بينيد، دختران هفت -هشت ساله خود را به خاطر سد جوع به پيرمردهای هفتاد ساله فروخته اند. آدمهايی که آنجا می بينيد، نمی خواهم بگويم همه آدم کشته اند، منتهی به قدر کافی آدم کشی ديده اند، به قدر کافی برای آدم کشان صلوات دشمن شکن محمدی فرستاده اند.
سوال خيلی مشخص من اين است : « چه چيز چنين انسان نگونبختی را وا می دارد به خيابان آيد و با شکم گرسنه شعار مرگ بر اسرائيل دهد؟»
آيا اينها به خاطر دفاع از حقوق بشر، ارزشهای جهان شمول انسانی و قوانين بين المللی شعار می دهند؟ صدالبته خير.
از افغانستان به دنيای عرب برويم. اينجا هم در دشمنی با اسرائيل به خيابان می ريزند. آتش می زنند، هوار می کشند و هلهله می کنند. اينجا اما دشمنی با اسرائيل به شعار ختم نمی شود، نمونه زير، يادداشت جولای ۲۰۰۷ مايکل يون از بعقوبه عراق، روشنترين مثال موجود برای ترسيم سيمای عمومی دشمنان اسرائيل در دنيای عرب است:
« ديويد والاچ مترجم داشت حرف مرد عراقی اهل بعقوبه را برای من ترجمه می کرد، يکهو ديويد ساکت شد و سرش را پايين انداخت، من پرسيدم : مگه چی گفت؟ ديويد پاسخ داد : ... پسر بچه يازده ساله اين مرد عراقی را ربوده اند، بچه را پخته اند و برای خانواده اش آورده اند تا بخورند... »(۲)
عراق را واگذاريم و به اروپای قرن نوزدهم بازگرديم، پايان قرن نوزده و آغاز قرن بيستم مصادف بود با ظهور نوعی ددمنشی بی نظير در جوامع مدرن و توسعه يافته اروپايی، و باز مثل هميشه يهوديان اولين قربانی جنون همه گير آدمکشی بودند.
نمی دانم چه تعداد از خوانندگان اين يادداشت ماجرای سروان دريفوس را خوانده اند، نمی دانم چه تعداد از خوانندگان اين يادداشت می دانند که واژه «اينتلکتوئل يا روشنفکر» برای اولين بار در تاريخ در جريان اعتراض اميل زولا به محاکمه فرمايشی و يهودی ستيز دريفوس به کار رفت. (۳)
بله، روشنفکری انسانی در اروپا در اعتراض به محاکمه فرمايشی دريفوس يهودی روييد. در سالهای سياه ماجرای اميل زولا و دريفوس - انسانهای ددمنشی - در سراسر اروپای مرکزی کودکان مسيحی را سر می بريدند، تا يهوديان را متهم به خرافه قرن دوازدهمی نان ماتزاه پختن از خون کودکان مسيحی کنند. تقريبا همزمان با ماجرای دريفوس، لئوپود هيلزنر يک يهودی بيست و سه ساله بی خانمان به جرم سر بريدن - آنژکا - دختر جوان ساکن روستايی در جمهوری چک امروز، بازداشت شد.
دوباره به فاصله چند سال پيش از دو رويداد بالا، ۱۲ يهودی در مجارستان به جرم قتل - استر - دختر ۱۴ ساله مسيحی دستگير شدند. درست مانند فرانسه و چک مشهورترين روشنفکران آزاديخواه به دفاع از يهوديان برخاسته، دادگاه را به چالش گرفتند، درست مانند چک و فرانسه، اظهارات ضد و نقيض شهود خريداری شده، بيرون افتاد و درست مانند چک و فرانسه همه ۱۲ نفر تبرئه شدند.
من برای شما خواهم نوشت چگونه دست برقضا، همان روشنفکرانی که در چک و فرانسه عليه يهودی ستيزی ايستادند،اميل زولا و توماس مازاريک، بعدها فرشته وار به تصوير همه زيبايی های عالم در برابر اهريمن تماميت خواهی قرن بيستمی بدل شدند.
در ادامه اين يادداشتها، من تلاش خواهم کرد، چهره ای واقعی از آنچه يهوديت، به دنيای امروز ما بخشيده است را تصوير کنم. ماکس وبر رساله ای دارد که بسياری آنرا ارزشمندترين اثر وی می دانند. «اخلاق پروتستانی و روح سرمايه داری» (۴)، ماکس وبر روحيه پروتستانيسم مسيحی را پرداخته يهوديت می داند و بر اين باور است که شکوفايی معجزه آسای اقتصاد پروتستان، انقلاب صنعتی و همه اين دنيای مدرن محصول نگرش کارآفرين، خلاق و نبوغ يهودی است.
در همان دوران - آغاز توحش ايدئولوژيک فاشيسم - سالهای ۱۹۲۰، يهوديان ۴٪ جمعيت مجارستان را تشکيل می دادند. توجه کنيد ۴٪ جمعيت.
حال اين ۴٪ جمعيت، ۶۰٪ جمعيت پزشکان- ۵۱٪ جمعيت وکلای حقوق - ۴۳٪ جمعيت دانشجويان فنی بوداپست، ۳۹٪ جمعيت مهندسان بخش خصوصی و چهل درصد روزنامه نگاران مجار را تشکيل می دادند. چقدر از اين آدمها - از کوره های آدم سوزی جان سالم به در برد؟ - تقريبا هيچ.
شما برای من بگوييد چند درصد از فلاسفه قرون حاضر غرب غير يهودی اند؟ چند درصد از فيزيکدانان، دانشمندان علم شيمی، مهندسين، رياضی دانان و روزنامه نگاران.
شما به من بگوييد چند نفر از رهبران انقلاب ۱۹۱۷ آقای لنين غير يهودی بودند؟
سال گذشته « امی چوآ »،استاد دانشگاه در Yale، کتابی منتشر کرد، به تحقيق درباره بزرگترين امپراتوريهای تاريخ بشر، از قدرتمندترين آنان « امپراتوری پرشيا » تا ثروتمندترينشان « امپراتوری دريايی هلند قرن ۱۷»، وسيعترينشان «امپراتوری بريتانيا قرن ۱۹ » و فراگيرترينشان « ايالات متحده کنونی ».(۵)
نکته بسيار جالب توجه کتاب اين است که تقريبا مهمترين دليل قدرتيابی افسانه ای همه امپراتوريهای بزرگ چهار قرن گذشته، هلند - بريتانيا و ايالات متحده، مهاجرين کم تعداد ولی نابغه يهودی اند، هلند: مهاجرت يهوديان، بانکدار، بازرگان، جواهرفروش و متخصص از اسپانيا و پرتغال، بريتانيا: مهاجرت يهوديان متخصص از روسيه، اروپای مرکزی و غربی و ايالات متحده آمريکا: مهاجرت يهوديان گريخته از اروپا.
ايالات متحده به گواهی انديشمندانی از چامسکی گرفته تا لئو اشتراوس، بزرگترين و فراگيرترين قدرت اقتصادی، سياسی، نظامی و از همه مهمتر فرهنگی از هنگام پيدايش بشر روی اين کره خاکی است. تعجب ندارد:
« ۴۰۰ سال پيش، William Bradford پيشاپيش مهاجران به جان آمده از خونريزی و تعيقب مذهبی شاهان اروپايی ، پای بر ارض موعود نهاد. هم او بود که نخستين مومنان و زائران مهاجر را در Mayflower - Plymouth خطاب قرار داده، سخن ارميای نبی را تکرار کرد : بگذار، پيام خدای را فراز صهيون فرياد کنم »، آری آمريکا چنين متولد شد.
از هر يکصد شهروند آمريکايی دو نفر يهودی اند، از هر سه دانشجوی بهترين دانشگاههای ايالات متحده، يک نفر يهودی است. سال ۲۰۰۴ ميلادی، مايک زوکربرگ متولد ۱۹۸۴ و داستين مسکويتز ۱۹۸۴، سايت فيس بوک را راه اندازی کردند، هر دو جوان ۱۹ ساله يهودی – آمريکايی. فيس بوک سه سال بعد دو بيليون دلار ارزش داشت. ۴۰ روز بعد از راه اندازی « فيس بوک »، گروهی جوان مسلمان در مادريد - ۱۰ ساک پر از ديناميت و ميخ را، در چهار قطار مسافربری اسپانيايی منفجر کردند. گويا ترين تصوير انفجار مادريد، تصوير کالسکه در هم پيچيده نوزادی است، مادری روی زمين افتاد و زل زده به کالسکه خالی! انتخاب با ماست.
دنيای ما - دنيای انتخاب آزاد است، می توانيم کنار مايک زوکربرگ،آنکه نرم افزار می نويسد، کار می آفريند، خالق هنر ، موسيقی و سينماست، بايستيم، می توانيم کنار دکتر و محققی که برای نجات جان بيماران تلاش می کند بياستيم، می توانيم کنار ملت اسرائيل که ميليونها دلار هزينه مداوای بمب گذاران ناموفق انتحاری حماس را می پردازند بياستيم. البته می توانيم کنار حسن نصرالله، خالد مشعل، اسامه بن لادن و محمود احمدی نژاد بياستيم.
ما می توانيم با آزادی بيان، احترام مذهبی و دانيل پرل باشيم يا خالد شيخ محمد هيولايی که پرل را جلوی دوربين سر بريد.
منتهی يک چيز عيان تر از آفتاب است و آن اينکه، عشق، موسيقی، شراب، يهودی منوهين و استيون اسپيلبرگ فرجام زيبای دنيای ماست و نه نفرت، يک چيز عيان تر از آفتاب است و آن اينکه هيتلر، استالين، صدام، شيخ ياسين، حسن نصرالله و احمدی نژادند که زودتر از وجدان زمانه ما، محو خواهند شد و نه استيون اسپيلبرگ.(۶)

خواهش:
از خوانندگان اين مطلب تمنا دارم، نظر خود را در سايت بالاترين، پيرامون مطلب حاضر منعکس کنند. اينکار وقت زيادی از شما نمی گيرد و در عوض به انعکاس افکار عمومی واقعی ايرانيان کمک می کند. نه بايد اجازه دهيم ديگران به روال پنجاه سال گذشته نظر خود را به جای ما و مردم ايران بفروشند، چاره کار صرف چند دقيقه وقت است، نظرتان را بنويسيد، من با اين مطلب موافقم يا مخالف و چرا؟ ممنون.

ارجاعات:

۱ - Reuters : Mohammad Obaid - پنجم مارس ۲۰۰۸
۲ - Michael Yon - July 2007
۳ - دريغا که روشنفکر چپگرای ايرانی پنجاه سال گذشته را بيشتر برای کتمان حقيقت قلم زد تا بيان حقيقت، نتيجه اش هم شهريور ۶۷ بود و محمود احمدی نژاد.
۴ - The Protestant Ethic and the Spirit of Capitalism
۵ - عنوان اين کتاب چنين : «Day of Empire: How Hyperpowers Rise to Global Dominance - and Why They Fall »، اين کتاب خصوصا بخش مربوط به امپراتوری پرشيای آن اعجاب آور است. برای دوستانی که دسترسی به کتاب ندارند، می توانيد از ITunes ، سخنرانی نويسنده در يو سی برکلی را دانلود کنيد، با عنوان :
The moment of Emprie يا اينکه در يوتيوب فيلم سخنرانی را مشاهده کنيد: http://www.youtube.com/watch?v=QenLlFx4cCQ
۶- دوستی می گفت : يک نفر در راديويی - تيتر زده بود که : چهار کودک در فلان جا کشته شدند و يکی نيست بگويد که خانم محترم همان روز که ۴ کودک کشته شدند. به اشتباهی که بابتش عذرخواهی شد و حتما مرتکبان بی مبالات اين امر محاکمه علنی خواهند شد، درست در همان روز : نزديک ۲۰ هزار نفر در زلزله ای مردند در چين، نزديک ۳۰۰ هزار نفر به خاطر سبعيت يک حکومت نظامی ديوانه هفته و ماه بعد را نخواهند ديد در برمه. آنوقت شما تيتر حرفه ای و بی طرفانه می زنی که چهار کودک مردند و بعد توضيح می دهی که الا و بلا؟ به دوستم گفتم نگران نباش. ايشان نظرشان را تيتر زده، ما به نظر وی احترام می گذاريم. فردا از آن حقيقت است، ديروز را ببين.